Her insan içinde tertemiz bir iyilik pınarıyla doğar. Bu pınarın üzeri, büyüklerden azar işitirken, soykırımcı bir dersin sınavında kopya çekerken, içindeki aşkı söyleyemezken ve üç kuruş için kandırılırken taşla ve molozla dolar.

BİR NEHİR, BİR İNSAN Derken, bir gün, karşında masmavi bir dünya uzanıverir. Sonunda ermişsindir. Hep karaymış gibi anlatılan bu şeyin bütün varlıkları kucaklayan bir deniz olduğunu öğrenirsin.

Gözler ve beden, sözcükler âleminin hiçbir zaman anlayamayacağı bir dili konuşur. Bu dil, doğanın dilinin içimizdeki en renkli yansımasıdır.

Bir yerde bulundum diyebilmek için, oradan en az bir kere gitmiş ve oraya en az bir kere dönmüş olmak gerekir.

Her bir canlı, daha önce hiç düşünülmemiş bir fikrin kanıtıdır.

Bir gün inandığınız bütün değerler tersyüz olabilir ve doğanın derin sırlarını aramaya karar verebilirsiniz. O gün bir karınca kadar cesur olmalısınız.

Biliyorum, dünyanın nimetleri sırf benim için yaratılmadı, ben üstün değilim, ben farklı değilim. Duymak istiyorsan eğer, bunu da haykırabilirim. Ben insan değilim!

Dün Yahudiler, bugün kuşlar, yarın Araplar. Gerçek saldırgan, içimizde yaşattığımız Nazi subayı, yüreğimizde biriken çamur havuzu ve zihnimizde büyüyen Amerika!